|
Het is voor jou een bekende situatie: je neemt deel aan een gesprek met meerdere mensen en al snel valt het je op dat je mening opvallend anders is dan die van de meerderheid. De informatie die jij het meest relevant vindt, blijkt onopgemerkt te zijn gebleven, of vergeten, of niet correct gebruikt.
Nú moet je kiezen. Je kunt je waarnemingen en percepties negeren door eraan te twijfelen of ze te bagatelliseren… maar je weet dat het geen juiste oplossing is. Of je kunt (nogmaals) proberen uit te leggen waarom jij het zo ziet zoals jij het ziet.
Je beslist om verdere uitleg te geven, in de (ijdele) hoop dat nare gevoel van isolement weg te werken. Daarbij geef je misschien gehoor aan een gevoel van verantwoordelijkheid, of aan een innerlijke uitdaging die jou vertelt dat het aan jou ligt de situatie te redden.
De persoonlijkheid van mensen met een hoge intelligentie, stoelt per definitie op drie eigenschappen: complexiteit, intensiteit, gedrevenheid. Dit zijn eigenschappen die de omgeving ervaart als te zeer aanwezig.
In de ogen van de omgeving is een hoogbegaafde dus onder normale omstandigheden al te complex, te intens en te gedreven van aard, naar de eigen maatstaven. Dat geldt des te meer, wanneer een hij of zij zichzelf op volle kracht gaat uiten.
Door de stressvolle omstandigheden waarin je je nu bevindt, met minimaal twee al niet te geringe doelen voor ogen, neem je je voor om op volle kracht verder te gaan.
Je gaat er immers van uit dat je pas begrepen zult worden als je je visie ‘goed’ uitlegt. In alle vertrouwen geef je je intensiteit en gedrevenheid carte blanche; je staat toe dat ze een nog grotere rol in je uitleg of betoog gaan spelen.
Helaas blijkt de omgeving vaak niet klaar om de gezamenlijke werking op volle kracht van complexiteit, intensiteit en gedrevenheid te kunnen aanschouwen, ontvangen en juist verwerken. Conflicten liggen dan op de loer, kunnen prompt uitbarsten en iedereen met zich meesleuren.
Eenerzijds de extra-intelligente persoon, die de eigen visie gedreven en haast wetenschappelijk verwoordt, en anderzijds de omgeving, die, onvoorbereid, totaal overdonderd wordt door de omvang en de diepte van het betoog, maar vooral door de gedrevenheid, het niet kunnen los laten, dat eraan ten grondslag ligt.
Als je verder wilt onderzoeken of er een verband is tussen je intelligentie en je manier van communiceren zie ook de volgende onderwerpen:
Conflict (voorbeeld B)
Hoe komt het, dat je geen contact met je omgeving krijgt?
Gevoel van isolement
Als je vermoedt hoogbegaafd te zijn maar nooit getest bent, zie ook:
Extra-intelligent?
|
